Dawno, dawno temu, czyli historia International Baccalaureate

Zastanawialiście się kiedyś od czego to wszystko się zaczęło? Dzisiaj przedstawiamy historię International Baccalaureate! 

Poniższy plakat przedstawia najważniejsze wydarzenia związane z historią IB. Aby było Wam łatwiej przybliżymy tą historię.

Wszystko zaczęło się w roku 1968, kiedy to stworzono IB Diploma Programme w Genewie. Wtedy też zadecydowano o tym, że język angielski oraz francuski będą oficjalnymi językami programu. Dwa lata później, w 1970 roku odbyły się pierwsze oficjalne egzaminy. Idąc dalej... Kolejnym ważnym punktem na osi czasu jest rok 1977, w którym to odbyła się konferencja głównych zarządców IB i kolejna konferencja w 1987.

Wieść o IB rozchodzi się po świecie w niebywałym tempie, bowiem w 1980 roku jest już 58 szkół oferujących taki program w 27 krajach. 5 lat później, w 1983 do oficjalnych języków IBDP dołącza kolejny - język hiszpański. Kolejno w latach 1994 i 1997 powstały dwa pozostałe programy IB: Middle Years oraz Primary Years. IB World Schools na świecie jest coraz więcej - w roku 2000 jest  ich już  1000. W 2004 roku powstaje Diplome Programme Online Courses, a w 2011 DP Career - Related Certificate. Aktualna ilość szkół na świecie wynosi ok. 3000 w 138 krajach.

Dyrektorami generalnymi na przestrzeni lat byli:

• Alec Peterson
• Gerard Renaud
• Roger Peel
• Derek Blackman
• George Walker
• Jeffrey Beard

Zapraszamy do kliknięcia zdjęcia w celu jego powiększenia i przestudiowania historii IBDP we własnym zakresie ;)

Jak wygląda egzamin?

W dzisiejszym wpisie pokrótce o zasadach ocenienia egzaminu kończącego udział w IB Diplomma Programme. Dochodzą do nas słuchy, że ta informacja interesuje Was najbardziej.

Przede wszystkim musicie pamiętać, że każdy przedmiot maturalny jaki wybierzecie przystępując do programu jest punktowany w skali 1 do 7. Za prace pisemne z sześciu przedmiotów, oceniane zawsze poza granicami Polski, możecie uzyskać łącznie 42 punkty. Dodatkowe 3 punkty otrzymać można za napisanie pracy dyplomowej Extended Essay oraz za zaliczenie przedmiotu z zakresu Theory of Knowledge. Oznacza to, że można otrzymać maksymalnie 45 punktów.
Zdarza się również, że dodatkowe punkty przyznawane są tym uczniom, którzy aktywnie włączają się w życie społeczności lokalnej czy też zajmują się działalnością wolontaryjną. W ten sposób można wypracować sobie dodatkowe “oczka” w ramach CAS (Creativity, Active, Service). Wpływ działalności prospołecznej, a także wykazywania postawy zaangażownej na ocenę egzaminu dojrzałości jest unikatową cechą Międzynarodowej Matury.

Minimalna ilość punktów, by uzyskać dyplom wynosi 24!

Sam egzamin z każdego przedmiotu składa się z dwóch lub trzech części. Należy jednak pamiętać, że testy wyboru występują wyłącznie w przypadku przedmiotów przyrodniczych. Z testu można uzyskać nie więcej niż 24% wszystkich punktów.

Sposób przeprowadzania egzaminów jest regulowany bardzo szczegółowymi przepisami oraz monitorowany przez wizytujących szkoły, bez uprzedzenia, przedstawicieli International Baccalaureate Organisation. Łączny czas egzaminu z jednego przedmiotu na poziomie rozszerzonym to, w zależności od przedmiotu, 5 lub 6 godzin zegarowych.

Po zakończeniu egzaminu w ciągu 24 godzin prace zostają przesłane do egzaminatorów przeszkolonych zgodnie z wymogami Organizacji Matury Międzynarodowej - zawsze poza granicami danego kraju. Wszyscy uczniowie z całego świata podlegają tej samej ocenie i jednakowym zasadom. Oznacza to, że nie można liczyć na “przychylne oko” ulubionego nauczyciela. Aczkolwiek podobna sytuacja ma miejsce w przypadku zwykłego egzaminu maturalnego, który sprawdzany jest przez nauczycieli z innych szkół.

Nie taki diabeł straszny jak go malują, prawda?
Już wkrótce przedstawimy, jak przebieg egzaminu prezentuje się z perspektywy zdających.

Powstanie i ogólne założenia programu Matury Międzynarodowej (The International Baccalaureate Diploma Programme)

Organizacja Matury Międzynarodowej (International Baccalaureate Organisation - IBO) powstała w 1968 roku w genewskiej Międzynarodowej Szkole (International School of Genva) w Szwajcarii. Założono ją z myślą o wąskiej grupie uczniów podróżujących: dzieci ambasadorów i mobilnych urzędników. Program edukacyjny Matury Międzynarodowej został bowiem tak ułożony, aby był ujednolicony - zawierał obowiązkowe informacje oraz standardowy zbiór egzaminów dla uczniów z całego świata - i aby tym samym dawał możliwość nauki bez zbędnych przerw i komplikacji oraz równe szanse w rekrutacji na studia.
Od samego początku misją programu matury IB jest:

• prowadzenie nauczania w sposób kompleksowy i zrównoważony, pozwalające przyjąć odpowiednio szeroką perspektywę omawianych zagadnień i ułatwiające zagłębianie natury nauki dzięki unikatowemu kursowi teorii wiedzy;
• wzmacnianie poczucia globalnego charakteru wiedzy ucznia, zaczynając od podstaw, czyli nauki jego własnego języka i kultury;
• rozwijanie pozytywnej postawy wobec nauki i uczenia się, dzięki czemu uczeń jest dobrze przygotowany do edukacji na poziomie uniwersyteckim;
• zakończenie nauki kompleksowymi egzaminami zewnętrznymi spełniającymi światowe standardy, dzięki czemu dyplom zdobyty w tym programie uznawany jest powszechnie w uniwersytetach na całym świecie;
• dbanie również o rozwój ogólny ucznia – fizyczny, intelektualny, emocjonalny oraz etyczny.

Szczególny nacisk kładzie się na promowanie wzajemnego zrozumienia między różnymi narodami. Ważne jest wyposażenie uczniów w odpowiednią wiedzę z zachowaniem właściwych proporcji między niezbędną ilością informacji, a umiejętnością operowania nimi. Młody człowiek uczy się samodzielności w dochodzeniu do prawd rządzących przyrodą, a także umiejętności poszukiwania i przetwarzania informacji naukowych. Dzięki temu jest świetnie przygotowany do podjęcia studiów uniwersyteckich, a w przyszłości do pracy naukowej i pełnienia różnych funkcji w życiu społecznym.

W pierwszych latach istnienia Maturę Międzynadorową oferowały głównie prywatne szkoły międzynarodowe, ilość prywatnych narodowych instytucji była mała. Dziś jednak 50% wszystkich szkół uczestniczących w programie IB to instytucje rządowe. Podobnie było z uniwersytetami i rządami narodowymi - maturę międzynarodową zaczęły one akceptować dopiero w latach ‘80, dziś większość uczelni na świecie akceptuje a nawet preferuje ten egzamin. Tempo akceptacji było wolne ze względu na obawę przed utratą najlepszych uczniów z systemów narodowych.
Prawo realizacji programu i dopuszczania kandydatów do egzaminu mają tylko te szkoły, które stały się oficjalnymi członkami Organizacji IBO. Szkoła ubiegająca się o udział w programie Matury Międzynarodowej musi udowodnić, że posiada odpowiednio wykwalifikowany personel i wyposażenie konieczne do przeprowadzenia programu. Dodatkowo Organizacja IBO przeprowadza specjalne szkolenie dla nauczycieli. Pracownie chemiczna, biologiczna i fizyczna muszą być wyposażone w sprzęt i pomoce naukowe niezbędne do przeprowadzania eksperymentów. Szkoła musi posiadać pracownię komputerową z dostępem do Internetu. Biblioteka winna być zaopatrzona w odpowiednie pozycje anglojęzyczne. Szkoła, która spełnia powyższe wymogi otrzymuje akredytację, którą przyznaje specjalna komisja.
Dziś w programie uczestniczy blisko 645 tysięcy uczniów z całego świata. Większość z nich podczas nauki już nie podróżuje, ale za to ma w planach podbicie najlepszych światowych uczelni na studiach. Choć do Polski program dotarł dopiero w roku 1993, setki polskich licealistów już ma międzynarodowy dyplom w kieszeni. Z roku na rok jest ich coraz więcej - coraz więcej młodych ludzi decyduje się na naukę o międzynarodowych standardach.